کتاب سقلمه

اثر کاس آر سانستین از انتشارات هورمزد - مترجم: مهری مدآبادی-پرفروش های نیویورک تایمز

Every day, we make decisions on topics ranging from personal investments to schools for our children to the meals we eat to the causes we champion. Unfortunately, we often choose poorly. The reason, the authors explain, is that, being human, we all are susceptible to various biases that can lead us to blunder. Our mistakes make us poorer and less healthy; we often make bad decisions involving education, personal finance, health care, mortgages and credit cards, the family, and even the planet itself.

Thaler and Sunstein invite us to enter an alternative world, one that takes our humanness as a given. They show that by knowing how people think, we can design choice environments that make it easier for people to choose what is best for themselves, their families, and their society. Using colorful examples from the most important aspects of life, Thaler and Sunstein demonstrate how thoughtful “choice architecture” can be established to nudge us in beneficial directions without restricting freedom of choice. Nudge offers a unique new take—from neither the left nor the right—on many hot-button issues, for individuals and governments alike. This is one of the most engaging and provocative books to come along in many years.


خرید کتاب سقلمه
جستجوی کتاب سقلمه در گودریدز

معرفی کتاب سقلمه از نگاه کاربران
این برای من طولانی تر است که بخوانم که برای یک کتاب از طول آن یا سبک روشن آن نوشته شده است. منظورم این است که متن ساده ای که 250 صفحه نوشته شده است باید در هیچ زمان به پایان برسد. مشکل این بود که من در ایالات متحده زندگی نمی کنم و بسیاری از نمونه ها کتاب را برای من مبارزه کرده اند. همه اینها، ایده هایی در این کتاب وجود دارد که مهم نیست جایی که شما زندگی می کنید. آیا شما فقط دوست دارید اینترنت را دوست داشته باشید؟ من می خواستم این پاراگراف را با این نقل قول از گورینگ آغاز کنم، \"زمانی که فرهنگ فرهنگی را برای خواننده خود می بینم، اما معلوم است که در واقع یک نقل قول از یک بازی توسط هانس یوهست است که حتی بهتر است € œWhen من از فرهنگ می شنوم، ایمنی در Browning من را آزاد می کند. من واکنش بسیار مشابهی دارم وقتی که کلمه انتخاب را می شنوم. یک توافق نادرست بین آزادی و انتخاب وجود دارد. به نظر می رسد دو اصطلاح یکسان هستند. از آنجایی که باید از طریق ده ها نمونه آمریکایی در این کتاب از این دلیل که چرا این هویت همیشه به کار نمی آید، می خواهم یک مثال استرالیایی را برای توضیح برخی مفاهیم کلیدی این کتاب ارائه دهم. چند دهه پیش استرالیا کارگران بدون افزایش درآمد ملی رفتند و این پول را به جای درآمد سالیانه منتقل کردند. سن ازدواج اساسا مجبور به صرفه جویی برای بازنشستگی است. در طول سال، این درصد مورد نیاز از دستمزد کارمند اختصاص یافته به سن بازنشستگی افزایش یافته است به طوری که امروز آن را در 9٪ است. همه می دانند که اگر مردم در مورد حقوق و دستمزد فعلی خود بازنشسته شوند، باید 15 درصد از درآمد عمرشان را کنار بگذارند. شکاف بین 9 تا 15 درصد است که برای اکثر مردم که در پایان زندگی آنها کاهش یافته است، کاهش خواهد یافت. دولت قبلی استرالیا تصمیمی گرفته بود که ایده خوبی برای معرفی \"چای\" باشد به سیستم پیش پرداخت. بنابراین در حالیکه اکثر مردم قبلا به صندوق های بازنشستگی عمده صنعت پرداختند که برای سود سودآور نبودند (بدین معنی که آنها هزینه های پایین و سود را به صندوق باز گردانده بودند)، سیستم جدید بازرگانی های بازنشستگی را به اپراتورهای خصوصی باز کرد. مردم اکنون قادر خواهند بود که پولی را که پولشان را در آن سرمایه گذاری می کنند، بفروشند. (کجایی که لوگر را قرار دادی؟) بودجه این صنعت بدیهی است که این ایده را نداشت. اما مانند انتخاب، رقابت همیشه یک چیز خوب است و هرگز نمی تواند مورد انتقاد قرار گیرد، درست است؟ خوب، این کاملا آسان نیست. مشکل این است که بودجه های صنعت از دولت پیشین خواسته بود که سیستم جدیدی را ساختار کند تا تمامی بودجه ها باید تمام هزینه ها و اتهامات مربوط به محصولات خود را افشا کنند. این به وضوح مزایای این صنعت را دارد - که اغلب هزینه های اتهامات را پرداخت نمی کند. دولت حاضر نشد این افشای اطلاعات را به عنوان یک پیش شرط در قانون قرار دهد. البته این باعث شد که آزادی انتخاب کمی شوخی باشد. شما حتی نمی توانید \"آزادی\" را نیز داشته باشید، اگر انتخاب شما نیز براساس اطلاعات شما از اطلاعات حیاتی باشد. بدتر شدن آن این بود که صنعت برنامه ریزی مالی در استرالیا است € ™ T به خوبی تنظیم شده به عنوان ممکن است. برنامه ریزان مالی معمولا کمیسیون از موسسات مالی که محصولات خود را می فروشند، دریافت می کنند (آه، متاسفم، شما را تشویق می کند که شروع کنید). بنابراین، به جای ارائه برنامه ای که به صراحت در بهترین منافع شماست، ممکن است برنامه ریز مالی شما شاهدی داشته باشد (انگیزه ای قوی) برای ارائه اطالعاتی که در بهترین منافع مالی شماست، به جای شما اقتصاددانان می گویند که علیرغم تمام مشکالت آشکار این سیستم جدید انتخاب، هنوز هم بهتر است که مردم همیشه در بهترین منافع خود به عنوان عوامل اقتصادی منطقی و انتخاب بیشتر (حتی اگر برخی از این انتخاب ها ممکن است علیه مردم محاصره شده باشد) همواره بهتر است. نویسندگان این کتاب خود را به عنوان پدر و مادر آزادیخواه تعریف می کنند. اساسا، آنها همچنین معتقدند که انتخاب چیزهای خوب است - با این حال، آنها تصدیق می کنند که انتخاب به تنهایی به اندازه کافی نیست و افراد همیشه از لحاظ اقتصادی منطقی نیستند. یکی از ایده هایی که در این کتاب بیشتر مفید بود این است که ایده â € œCoice معماری â €. آنها معتقد به انتخاب مردم دور نیستند، اما آنها متوجه می شوند که با مجموعه ای بی نظیر از گزینه ها ارائه می شود، اغلب به اندازه کافی برای جلوگیری از انتخاب مردم در همه جا است. این کتاب با بحث در مورد کافه تریا مدرسه باز می شود و شما چگونه می توانید بر عادات غذا خوردن بچه ها به سادگی با چگونگی قرار دادن غذا روی صفحه نمایش تأثیر بگذارید. به این ترتیب، غذای سالمتر در سطح چشم، به جای غذاهای چرب و شیرین، کودکان را به خوردن غذای سالم تر تبدیل می کند. این یک تغییر ظریف نیست این گزینه می تواند انتخاب های غذایی که توسط بچه ها انجام می شود را به طرز چشمگیری بهبود بخشد. بچه ها هنوز هم انتخابی برای خوردن زباله، اما این تغییر ساده آنها را به سمت خوردن بهتر است. نکته این است که شما به سادگی هیچ گزینه ای برای نشان دادن غذا در حالت \"غیر مستقیم\" ندارید. شما باید انتخاب کنید که چطور می خواهید غذا را نمایش دهید - بنابراین آیا لازم است صفحه نمایش را تنظیم کنید تا مردم به جای خوردن غذا به خوبی غذا بخورند؟ ...

مشاهده لینک اصلی
من نمی فهمم چرا این پرفروش ترین فراری است - نه فقط جذابیت. من در حال خواندن کتابهای زیادی درباره روانشناسی رفتاری و اقتصاد هستم: چرا مردم تصمیماتی را که ما انجام می دهند، از لحاظ اقتصادی و دیگر زمینه های زندگی می سنجند. اما به طور پیش بینی نشده غیرمنطقی و ساخته شده به Stick هر دو به بررسی این سوال ها در روش بسیار جذاب تر. @ Nudge @ بیشتر در مورد چگونگی شرکت ها و دولت ها می توانند تمرین آنچه که نویسندگان عبارت @ paternalism @ لیبرتاریایی @ - به آرامی، noncoercively فشار مردم برای انجام کاری است که آنها واقعا میخواهند انجام دهند به عنوان مثال، یک شرکت ممکن است به طور پیش فرض، کارمندان جدید را در طرح 401K ثبت کند و درصد حقوق معینی را در آن طرح قرار دهد. کارکنان می توانند در هر زمانی از شرط خودشان مبلغ سهم خود را رد کنند و یا تغییر دهند اما با به طور پیش فرض همه افراد را ثبت نام می کنند، این شرکت در سراسر کارگران متمرکز بر گرایش های تنبیه طبیعی خود، بدون اجبار به هر چیزی، از دیگران استفاده می کند. استفاده دیگر از @ nudging، @ this one سطح دولتی ممکن است مستلزم آن باشد که هر فردی که برای صدور مجوز رانندگی ثبت نام کند جعبه ای را که می گوید @ Yes، من می خواهم یک عضو ارشد @ یاNo باشد، امتحان کنم، نمی خواهم عضو سازمان دهنده باشم. یا یک ایالت می تواند قوانین خود را تغییر دهد به طوری که مردم به طور پیش فرض، تمایل دارند اهدا کنندگان، مگر اینکه آنها می گویند که نمی خواهند. این به میزان قابل توجهی تعداد اندامهای موجود برای پیوند اورژانسی را افزایش می دهد. بنابراین، چیزهای جالب - اما کافی نیست که یک کل کتاب را بخورند. من بسیار کم کار دارم و در حالی که بعضی از داستان ها خنده دار و جالب هستند، بسیاری از پیش نویس های نویسندگان خشک هستند، مگر اینکه اتفاق خاصی رخ دهد که موضوع خاص اجتماعی یا اقتصادی آنها مورد توجه قرار گیرد. ارزش آن را برداشت @ Nudge @ تا ببینید آیا آن را به شما چنگ زدن؛ فقط در صورتی که امکان دارد 100 صفحه در این مورد شگفت زده شود.

مشاهده لینک اصلی
کتابخانه کتاب دسامبر برای نشستن در کتابخانه خواند و زمانی که در کتاب خودم برای این کتاب ثبت نام کردم و به بخش اقتصاد / تجارت ارجاع شدم، کمی نگران شدم، من تصمیم گرفتم به طور خودکار تصمیم نگیرم این کتاب را دوست داشته باشم و خواندن کریسمس می رود این قصد دارد مالیات خواند. اما من خوشحال شدم که چگونه کتاب قابل خواندن و قابل مقایسه است و چگونه تصمیم گیری ما می تواند تحت تاثیر همه انواع نجاها و چگونه جامعه به Nudges واکنش نشان می دهد. فقط 3 نفر از 10 نفر در گروه این کتاب را به پایان رساند و در عین حال بحث ایجاد شده بود پر جنب و جوش و جالب با همه شرکت کنندگان و داشتن یک نظر. من هیچ توصیه ای ندارم اما قطعا یک کتاب است که غذا برای فکر دارد.

مشاهده لینک اصلی
این امر با مجموعهای از نامهای بزرگ نامگذاری شده است - فیزیکدان برین اپلایارد، استیون لیویت (از شهرت Freakanomics) و ما در انتهای مقدمه گفتیم که اوباما و کامرون با او تاثیر میگذارند تاثیر سیاست در انگلستان و ایالات متحده آمریکا. علاوه بر این، در حال حاضر به عنوان یک نسخه جدید بین المللی به فروش می رسد. همانطور که من راه خود را از طریق این شخم گذاشتم، به نظر من عکاس بزرگ ایو آرنولد به این نتیجه رسیدم که (و با چند عبارتی دیگر) او نبوغ بسیاری را اعلام کرد، فقط این بود که هر کس دیگری آنقدر متوسط ​​بود: ستایش خوانندگان، فریاد می زنند که این کتاب را می فهمند، فریاد نمی زنند. این یک ایده مرکزی است که در روانشناسی اجتماعی مبتنی است، که با تفکر دقیق و برنامه ریزی می توان مردم را تشویق کرد که به راحتی چیزهایی را که برای آنها، با نتیجه گیری که انتخاب های بیش از حد و یا انتخاب نامعلوم منجر به بسیاری / بسیاری از مردم انتخاب بد است. تا کنون، خیلی خوب - و بخش اول (در مورد â ... \") از کتاب، یک کار بسیار خوبی برای توضیح برخی روانشناسی اجتماعی جالب (اما نه پیچیده) است. افسوس، پس از آن، جدیدترین نسخه بین المللی، در کنار آن، به رغم پیوستن کوتاه، با توجه به برخی مسائل مربوط به شرایط بحران مالی سال 2008، اکثریت قریب به اتفاق نمونه هایی که مورد بحث قرار می گیرند، به بررسی های دقیق مفصل می پردازند از مواد مبتنی بر ایالات متحده - که یک درک نادرست از \"بین المللی\" است - توسط Thaler \u0026 amp؛ بیشتر خسته کننده ساخته شده است. Sunsteinâ € ™ s jokey، blokey کمی self-referential asides. صرفه جویی در کنار مشکلات اقتصادی رفتاری - اولین مشکل عمده با کتاب، هر چند، چیزی است که در آن نیست و به عنوان یک نتیجه آن است که می تواند مورد استفاده قرار گیرد برای. شکی نیست که \"چیزی\" خوب است - ما می دانیم که ما بیشتر احتمال دارد که به تصمیم گیری ادامه دهیم، وقتی احساس می کنیم که ما آزادانه انتخاب کرده ایم (روان شناسان این انطباق را می گویند و این یک چیز بزرگ است در نظریه های تغییر رفتار). مسئله مهمی برای من این نیست که چطور \"خوب\" باشم، بلکه مسیری است که ما در آن قرار داریم، و تا کنون به نظر من این است که برنامه های سیاست این ایده در موارد بسیاری کمی کمتر از یک پوشش برای افزایش خصوصی سازی، حذف خدمات و شبکه های پشتیبانی اجتماعی و به طور کلی تضعیف دنیای اجتماعی که بسیاری از ما برای تکیه بر آن تکیه می کنند. یک نقص بیشتر و کلیدی در ارتباط با این تصویر بزرگتر از آنچه که برای آن استفاده می شود، وجود دارد و این عدم موفقیت آن در کشف مساله اجتماعی و سیاسی گسترده ای است که چه کسی می تواند ما را به سمت ما هدایت کند یا در ژورنال، که معمار â € ~choice می شود. برای کتابی که به عنوان یکی از حوزه های سیاست کاربردی آن است، به نظر می رسد که به طور قابل توجهی ناشناخته یا، به احتمال زیاد، بسیار دشوار است که یک پویایی کلیدی از سیاست را \"قدرت\" - در حالی که همزمان با ایجاد یک متن همه چیز این است که اطمینان حاصل کنیم که کسانی که از اشکال مختلف قدرت سیاسی برخوردار هستند (در مورد برنامه های مراقبت بهداشتی، خرید گاز، اهدای اعضای بدن و یا مدیریت صندوق های بازنشستگی ما) کاری را که اعضای قدرت از ما می خواهند انجام دهند. مفهوم خود را از \"پارتنالیزم لیبرتاریایی\" (به طرق مختلف به عنوان یک اکسیمورون، اما بعضی از آنها را به دلیل کمبود آنها برشمردند؛ زیرا اقتصاددانان روانشناسی را به شرایط اجتماعی گسترده تر می برند، بنابراین باید دو منطقه رشته ای را ادعا کنند به نظر می رسد \"علوم\" به معنای \"توانایی\" قدرتمندی است که از امپریالیست های لیبرال معاصر معروف است. آنها دو شکل ایده آل ایده آل - Econs و Human - را ایجاد کردند و سپس یک متن را در اطراف مجموعه ای از روش ها ایجاد کردند که موجب افزایش احتمال (غیر منطقی) انسان ها در تصمیم گیری های بهتر خواهد شد، Econs انجام خواهد داد. به طور خلاصه، در داخل تمام زبان های محبوب پنهان است، این متن است که برای ترویج راه هایی است که ما را بیشتر شبیه انسان اقتصادی ریاضی که به محبوب ترین اقتصاد نئو کلاسیک تبدیل شده است، طراحی کند. نه این که آنها می خواهند ما به مردم قوی تر تبدیل شویم یا به میزان بیشتری از خودمختاری و کنترل زندگی خودمان برسیم، این است که آنها می خواهند ما را با تصمیم گیری های دیگران ترغیب کنند که ما را سازنده تر سازد. بنابراین، مشکل دو برابر است اول، این کتابی است که خطرناک است، زیرا تنها بر اهداف و نه اهداف متمرکز است، به این معنی که به نظر می رسد که به نظر می رسد که به نظر می رسد که به نظر می رسد که توسط یک مدل و تئوری اقتصاد که در قلب بحران کنونی. دوم، حتی اگر من این مدل و نظریه های آن را قبول کنم (که من نمی خواهم)، این نیست که این کتاب اشتباه است، بلکه ناامید کننده است. حالا اعتراف می کنم که این ممکن است یک مشخصه از این عنوان های محبوب علمی باشد و اگر من بیشتر از آنها بخوانم کمتر نا امید خواهم شد - اما همانطور که در ادامه ادامه دادم بیشتر و بیشتر احساس کردم ایو آرنولد ؛ ترس از میانجیگری دیگران. من به اندازه کافی از آن در نوشتن خود دارم.

مشاهده لینک اصلی
آزادی خواهان همیشه آزار دهنده هستند و این دو استثنا نیستند. مارک خاص خود را از آزادی خواهی به آنها می نامند @ paternalism @ البرتاریایی @ و این شامل ایده @ nudges، @ که چیز / طرح / انگیزه که مردم را به سمت @ بهترین @ گزینه ها را فشار دهید. @ گزینه های بهتر @ عبارتند از: انتخاب غذای سالم، نوشیدن سیگار، رانندگی مست، ثبت نام در طرح شرکت 401 (k)، ثبت نام و کاهش انتشار کربن فاکتور شما. یک نمونه از پدر و مادر آزادیخواهانه که آنها تصویب می کنند، نیاز به رستوران های سریع غذا برای فهرست شمار کالری است. آنها فکر می کنند که اطلاعات بیشتری برای کمک به شما در تصمیم گیری در مورد چیزی که می خورید خوب است، اما فکر می کنم که ممنوعیت کالاهای منحصر به فرد کالری آزاد، آزادی را تضعیف می کند، در نتیجه بد است. گزینه های انتخابی برای شما به ارمغان می آیدchoice architecture. جورج دبلیو بوش حقوق جدید برای داروهای تجویزی برای سالمندان، بخش Medicare Part D. تعداد زیادی از برنامه ها وجود دارد، هیچ راهی خوب برای مقایسه عناصر مختلف خود برای دیدن اینکه چه برنامه ای برای شما مناسب است، و اگر شما قادر به تصمیم گیری در مورد یک برنامه، یکی به صورت تصادفی برای شما انتخاب شد. نه تنها افراد سالخورده، بلکه پزشکان، داروسازان و متخصصان آنها که توسط نویسندگان تهیه شده بود، معماریchoice @ برای Medicare Part D را باور نکردنی گیج کننده دانستند، و حتی انتخاب یک برنامه برای کارشناسان و اقتصاددانها حتی ساعتهاست. (یکی دیگر از معماری انتخاب وحشتناک، یا طرح انتخابی، می تواند برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در سال 2000 میلادی در پالم بیچ، فلوریدا در مورد انتخاب پرونده باشد. بسیاری از رای دهندگان نمیتوانستند که کدام سوراخ پانچ برای کدام نامزد تعیین شده باشد و در نتیجه برای نامزدی که آنها قصد نداشتند رای دادند.) نویسندگان در مورد سرمایه گذاری، بیمه درمانی، اهدای عضو، انتخاب مدرسه، خصوصی سازی ازدواج و سایر زمینه ها، بحث و گفت و گو پیرامون و معماری انتخابی را در نظر می گیرد. فصل قانع کننده ای برای من در بخش Medicare Part D بود، زیرا من یک نوع بیمه درمانی نیستم. فصل های ضعیف در انتخاب مدرسه بود (نویسندگان بدون تردید مفهوم را قبول می کنند که کوپن ها خوب هستند) و بیمه نامه های غیر قانونی پزشکی. در مورد دوم: آنها معتقدند که قیمت بیمه درمانی شامل هزینه های پرونده های غیرقانونی است، بنابراین اگر یک خریدار بهداشت بیمه می تواند این موارد را رد کند، حق بیمه بیمه درمانی ارزان تر خواهد بود، و پزشکان و بیمارستان ها نیز قادر به پرداخت هزینه های کمتر خواهند بود. آنها ادعا می کنند که پرونده های تجاوز به عنف افزایش هزینه های پزشکی را از 5 تا 9 درصد افزایش می دهد. ابتدا، چه کسی می داند که این محدوده ابهام دقیق است. اگرچه اصلاحات جریمه، هر وقت که مسائل مربوط به هزینه های مراقبت های بهداشتی مطرح می شود، توسط مردم جمهوریخواه مطرح می شود، اما توافق میان غیر جمهوری خواهان این است که هزینه های دادرسی غیرقانونی درصد اندکی از هزینه های کلی است و ارزش آن نیست. چه چیزی در مورد این فصل در مورد من بیشتر اذیت می شود این است که نویسندگان هرگز زحمت نکشیدند و یا فقط به این دلیل که هزینه های دعوی قضایی ممکن است از حد پایین خود ناپدید شوند، چرا ما به طور خودکار معتقدیم که پزشکان و بیمارستان ها بیمار را کمتر از بیمار می گیرند صرفه جویی به عنوان سود افزایش می یابد؟ چگونه می توان دو نوع سیاست بیمه درمانی داشته باشیم، جایی که می توانید از پزشک خود شکایت کنید و جایی که نمی توانید از پزشکان خود دفاع کنید؟ آیا پزشکان از هر دسته از بیمار می گیرند یا می توانند اقدامات خود را فقط به بیمارانی که موافقت نکرده اند به آنها شکایت کنند، محدود می کنند؟ اگر سابق، آیا آنها با توجه به این که آیا آنها ممکن است شکایت کنند یا نه، قیمت های مختلفی را به بیماران می پردازند؟ به عبارت دیگر، این جالب توجه است، اما چگونه در عمل کار می کند؟ نویسندگان نگران نباشند، زیرا بیشتر آنها در این مفاهیم نظری هوشمندانه علاقه مند هستند. فصل درباره خصوصی سازی امنیت اجتماعی یکی دیگر از نمونه های استمناء ذهنی است. این سیستم در سوئد، جایی که حسابها خصوصی شده بود، به بررسی این موضوع پرداختند که چگونه معماری انتخابی بر نحوه تأمین سرمایه گذاران طرح های سرمایه گذاری تأثیر گذاشت. اما نویسندگان این سوال را مطرح نمی کنند که آیا خصوصی سازی امنیت اجتماعی یک ایده خوب یا یک ایده وحشتناک است (حتی اگر نسخه کاغذی کتاب پس از سقوط بازار سهام غول پیکر 2008-2009 به چاپ برسد و این کتاب شامل پیوستن به بحث در مورد بعضی از جنبه های سقوط کرد که می توانست با انگیزه های مناسب اجتناب شود). آنها صرفا توصیه می کنند که اگرچه جورج دبلیو بوش علاقه مند به خصوصی سازی هرگز در هیچ جا نرفت، اما احتمال دارد که برخی از نسخه های این پیشنهاد پیش از @ خوب، تصادف سال 2008، تمام افکار خصوصی سازی خصوصی سازی اجتماعی را به حداقل رساند، تا زمانی که دوباره تبدیل به ناامیدی شویم. بدیهی است، زمانی که کشورها و اقتصادها توسط احمقها اجرا می شوند، تمام شرط ها خاموش می شوند. آنها کتاب را با ایده هایی که از طریق وب سایت آنها ارائه شده است، برای دیگر @ nudges ها قرار می دهند. @ احمق ترین آنها کافه تریای بی دست و پا هستند (زمانی که مردم از سینی ها استفاده می کنند، آنها تمایل بیشتری به غذا و دستمال کاغذی می خورند)، که یک ایده عالی برای جوامع است که مردم چهار دست دارند.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب سقلمه


 کتاب رئیس جمهور گم شده
 کتاب دو دختر کوچولوی آبی پوش
 کتاب جنگ جهانی ز
 کتاب زندگی 3.0
 کتاب حضور
 کتاب روی پاهای خودم